| முன் கதை சுருக்கம்... |
|---|
| பிருத்வி சாமர்த்தியமாக அம்மாவுக்கும் பொண்ணுக்கும் தான் அடுத்தவர்களை ஓப்பதை தெரியாதபடிக்கு பார்த்துக்கொள்கிறான். பிருத்வியின் இளமையின் மீது பைத்தியம் கொண்ட ஸ்வேதாவின் அம்மா கஸ்தூரி, பிருத்வியுடன் lodge-க்கு சென்று உல்லாசமாக இருக்கிறார். இந்த உறவு தொடர்வதற்கு பிருத்வி ஸ்வேதாவை கல்யாணம் செய்துக்கொள்ளுமாறூ கேட்கிறார். எல்லாம் sex படுத்தும் பாடு... |
Receptionist ஸ்வேதாவிடம் “Please take your seat” என்று இருக்கையை காட்ட, ஸ்வேதா அந்த விலையுயர்ந்த sofa-வின் நுணியில் பதற்றத்தோடு உட்கார்ந்தாள். Receptionist Intercom-ல் எண்களை நளினமாக ஒத்தி “Prithvi! Someone is here for you…” என்றாள். “ம்ம்…” என்றபடி அவள் ஸ்வேதாவை நிமிர்ந்து பார்த்து “She is Swetha..” என்று சொன்னதில் இருந்து ஸ்வேதாவுக்கு எதிர்பக்கத்தில் என்ன கேள்வி வந்திருக்கும் என்று புரிந்தது. இப்போது அவன் தன்னை பார்க்க வருவானா இல்லை மாட்டானா என்று அவளது இதயம் சத்தமாக துடிதுடித்தது. அவள் “OK! Prithvi, Bye” என்று அழைப்பை துண்டித்துவிட்டு ஸ்வேதாவிடம் “He’ll be here in 10 minutes” என்று சொன்னபோது ஸ்வேதாவின் மனதில் சந்தோஷம் பொங்கியது. ஆனால் பிருத்வி பத்து நிமிஷத்துக்கு பதிலாக ஒரு மணி நேரம் ஸ்வேதாவை காக்க வைத்துவிட்டு தான் வந்தான். அன்று ஹோட்டலில் நடந்த சண்டையை தொடர்ந்து கோபத்தில் இருக்கும் பிருத்வி கிட்டத்தட்ட இரண்டு மாதத்துக்கும் மேலே தன் அழைப்பை எடுக்காமல், செய்திகளுக்கு பதிலளிக்காமல் தவிர்ப்பதால் வேறு வழியின்றி இன்று முன்னறிவிப்பு இல்லாமல் அவன் அலுவலகத்துக்கு வரவேண்டி இருக்கிறது. இன்றாவது அவன் கோபம் குறைந்து தன்னை மன்னித்து இயல்பாக பேசுவானா என்று ஏக்கத்துடன் ஸ்வேதா பதைபதைப்புடன் இருந்ததால் நேரம் வழக்கத்தை விட Slow motion-ல் நகர்வதாக தோன்றியது. ரொம்ப நேரம் கழித்து பிருத்வி வந்தான். ஸ்வேதா அவன் தன்னை பார்த்ததும் அப்படியே அலேக்காக தூக்கி தட்டாமாலை சுற்றவேண்டும் என்றெல்லாம் எதிர்பார்க்கவில்லை என்றாலும், ஒரு புன்னகையாவது புரிவான் என்று நினைத்த ஸ்வேதாவுக்கு பிருத்வி நேராக receptionist-டம் சென்று “யாஷிகா! Thanks… for the next 15 minutes tell anyone who calls me that I had gone for a smoke” என்று உரிமையுடன் யாஷிகாவின் கையை அழுத்திவிட்டு சொன்னது ஸ்வேதாவுக்கு இன்னும் கஷ்டமாக இருந்தது. பிருத்வி அலுவலகத்து வாசலை நோக்கி நடக்க, ஸ்வேதா எழுந்து ஓட்டமும் நடையுமாக அவனை பின்தொடர்ந்தாள். இருவரும் வெளியே சாலையில் இறங்க, பிருத்வி ஸ்வேதாவை கண்டுக்கொள்ளாமல் சிகரெட் ஒன்றை பற்றவைத்தான். ஸ்வேதா அவனை நெருங்கி “பிருத்வி! என் மேலே இன்னும் கோபமா இருக்கியா? ஏன் ரெண்டு மாசமா என்னை avoid பண்றே? என்னால முடியலை பிருத்வி… ப்ளீஸ்! இப்படி அமைதியா பேசாம இருந்து என்னை கொல்லாத” என்று வாக்கியம் முடியும் போது குரல் உடைந்து அழ ஆரம்பித்தாள். பிருத்வி ஸ்வேதாவை கண்டுக்கொள்ளாமல் தம்மை இழுத்து புகை விட்டபடி விடுவிடுவென நடந்துக்கொண்டிருந்தான். ஸ்வேதா பெருமூச்சிறைக்க அவனுடைய வேகத்துக்கு ஈடுகொடுத்து பின்தொடர்ந்தாள். அந்த IT Park-ன் ஆளில்லாத shuttle stop-ன் நிழலில் வந்து பிருத்வி நின்றான். ஒரு சில நொடிகளுக்கு பிறகு ஸ்வேதா பிருத்வியிடம் நெருங்கி நிழற்குடைக்குள் வந்தாள். பிருத்வி! ப்ளீஸ்… என்னை உயிரோட குழியில புதைக்காதப்பா… நீ என் கிட்டே பேசாத ஒவ்வொரு நொடியிலேயும் நான் செத்துக்கிட்டே இருக்கேன்… நேத்திக்கு கூட நான் ப்ளேடை எடுத்து கையை கிழிச்சுக்கிட்டேன்… என்னை காயப்படுத்திக்கனும்னு இல்லை… எப்படி நரம்பை சரியா cut பண்றதுன்னு practice-ஆ…” ஸ்வேதா தன் shawl-ஐ விலக்கி கையை நீட்ட, அதில் வரி வரியாக சிவந்த ரத்தம் காய்ந்த கோடுகள் ஸ்வேதாவின் காதலை வெளிப்படுத்தின. அதை பார்த்த பிருத்வி பெரிதாக அதிர்ச்சி அடையவில்லை என்றாலும் தற்கொலை முயற்சி ஏதாவது பண்ணி தன் பெயரை இழுத்துவிட்டு விடுவாளோ என்று லேசாக கிலி பிடித்தது. ஏதாவது செய்து அவளை கடுப்படித்து அவளாகவே வெறுத்துப்போய் விலகவேண்டும் என்று மனசுக்குள் காய் நகர்த்தினான்.
| மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... |
|---|
Pages: 1 2



