பிரபாகர் மங்களூரில் உள்ள தன் கம்பெனியின் காலாண்டு மீட்டிங்கில் கலந்துகொள்வதற்கு விமான நிலையத்துக்கு வந்திறங்கினான். கம்பெனி சார்பில் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்த கால் டாக்ஸி சர்வீஸில் இருந்து ஃபோன் வந்தபோது பிரபாகர் லக்கேஜ் கலெக்ஷனில் இருந்ததால் வந்த அழைப்பை எடுக்க முடியவில்லை. மீண்டும் அழைத்தபோது எதிர்முனையில் அந்த கம்பீரமான குரல் கேட்டது “கோல்டு கால் டாக்ஸி.. விக்ரம் ஹியர்..
“நான் பிரபாகர் பேசுறேன்.. கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி உங்க கால் மிஸ் பண்ணிட்டேன்”
“ஓகே… இப்போ எங்கே இருக்கீங்க?”
| மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... |
|---|
“நான் கேட்டுக்கு வெளியே pickup point-ல இருக்கேன்… அந்த சைன் போர்டுக்கு அடுத்து நிக்குறேன்”
“சரி… நீங்க அங்கேயே நில்லுங்க… இன்னும் 2-3 நிமிஷத்துல வந்துடுறேன்… டேக்ஸி நம்பர் KA56 4512”
சரியாக 3 நிமிடத்தில் விக்ரமின் கேப் அந்த இடத்துக்கு வர, பிரபாகர் தன் சூட்கேஸையும், லேப்டாப் பேகையும் பின் சீட்டில் போட்டுவிட்டு, சுற்றி வந்து முன்பக்கத்தில் விக்ரம் அருகே உட்கார்ந்துக்கொண்டான். வண்டி விர்ரென்று புறப்பட்டது.
ஏர்போர்ட்டை தாண்டியதும் பிரபாகர் விக்ரமிடம் கை நீட்டி “நான் பிரபாகர்” என்றான்.
| மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... |
|---|
விக்ரம் ஒரு கையை ஸ்டியரிங்க் வீலில் இருந்து எடுத்து பிரபாகரின் கையை பிடித்து “நான் விக்ரம்” என்றான்.
விக்ரம் “இப்போ ஹோட்டல் போகனுமா இல்லை ஆஃபீஸ் போகனுமா?… உங்களுக்கு மீட்டிங்குக்கு டைம் ஆகுதுன்னு நினைக்கிறேன்” என்றான்.
பிரபாகர் தன் மொபைலில் நேரம் பார்த்துவிட்டு “So mindful… நீங்க சொல்லலைன்னா நான் ஹோட்டல் போயிட்டு மீட்டிங்குக்கு கிளம்ப லேட்டாயிருக்கும்…. அது சரி! உங்களுக்கு எப்படி எங்க மீட்டிங் டைம் தெரியும்?” என்று கேட்டான்.
விக்ரம் “பிரபாகர்… நீங்க இந்த கம்பெனிக்கு புதுசுன்னு நினைக்கிறேன். கடந்த 5 வருஷமா உங்க கம்பெனில நாங்க தான் ரெகுலரா கெஸ்ட்ஸ் எல்லாம் ரிசீவ் பண்ணுவோம்… இந்த மீட்டிங் தான் ஒவ்வொரு மூணு மாசத்துக்கும் நடக்குதே…”
“ஆமாம்.. நான் இப்போ தான் 6 மாசத்துக்கு முன்னாடி தான் சேர்ந்தேன் அப்புறம் இது தான் என்னோட முதல் மீட்டிங்… போற போக்கை பார்த்தா மீட்டிங்க்ல என்ன நடக்கும்னு உங்க கிட்டேயே கேட்டுக்கலாம் போல…” என்றான் பிரபாகர் சிரித்தபடியே…
விக்ரமும் சிரித்தான்… சிரிக்கும்போது பிரபாகரின் தோளில் செல்லமாக குத்தினான். பிரபாகரும் விளையாட்டுக்கு விக்ரமை திரும்ப குத்தினான்.
தூரத்தில் அவர்கள் கம்பெனியின் காம்பவுண்ட் தெரிந்தது. விக்ரம் பிரபாகரிடம் “உங்க பக்கத்திலிருக்கும் draw-ல் Trip sheet book இருக்கும்.. அதை எடுத்துக்குடுங்களேன்” என்றான்.
பிரபாகர் டிராவில் பார்த்தான் trip sheet book எதுவும் இல்லை… மாறாக வேறு நிறைய காகிதங்கள் தான் கிடந்தன.
இங்கே இல்லீங்கலே விக்ரம்..” என்று சொல்ல, விக்ரம் சாலையில் எதிரிலும் பின்னாடியிலும் நெருக்கத்தில் எந்த வண்டியும் இல்லை என்பதை உறுதி செய்துக்கொண்டு, வேகத்தை குறைத்துக்கொண்டு பிரபாகர் பக்கம் சாய்ந்து டிராவை திறந்து தேடினான். அப்போது வவுச்சர் புக் பிரபாகர் காலடியில் கிடப்பதை கண்டு, பிரேக் போட்டவாறே விக்ரம் இன்னும் அதிகமாக குணிந்து அந்த புக்கை எடுக்க, பிரேக் சற்று கூடுதலாக அழுத்தப்பட்டதால், விக்ரமின் முகம் நிலை தவறி பிரபாகரின் நெஞ்சில் பதிந்தது. பின்னர் விக்ரம் சுதாரித்துக்கொண்டு எழுந்து, வண்டியை கண்ட்ரோலுக்கு கொண்டுவந்து ஓரத்தில் நிறுத்தினான்.
விக்ரம் பிரபாகரிடம் “சாரி பிரபாகர்… நான் கொஞ்சம் over estimate பண்ணிட்டேன். உங்களுக்கு எதுவும் ஆகலையே?” என்று கொஞ்சம் வெட்கம், கொஞ்சம் பதட்டம், கொஞ்சம் கரிசனத்துடன் கேட்டான்.
பிரபாகர் “அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை விக்ரம்.. cool down… நீங்க என் மார்புல சாஞ்சதுல உங்க தாடி என்னோட நிப்புல்ஸ்ல உரசுனதால இங்கே குத்திக்கிட்டு நிக்குது… இதை தான் மயிர்கூச்செரியும் அனுபவம்னு சொல்வாங்களா? இல்லை காம்பு கூச்செரியும் அனுபவம்னு சொல்லனுமா?” என்று சொல்லி சத்தமாக சிரித்து விக்ரமின் பதற்றத்தை தணிக்க முயற்சித்தான்.
விக்ரம் பிரபாகரின் நெஞ்சை பார்த்தான். அவன் சொன்னது உண்மை தான். பிரபாகரின் வெள்ளை ஃபார்மல் சட்டையில் அவன் காம்பு குத்திக்கொண்டு நிற்பது அப்பட்டமாக தெரிந்தது.. கோட் போடவேண்டும் என்பதால் பிரபாகர் பனியன் போடவில்லை போல… அதனால் வெள்ளை சட்டைக்குள் பிரபாகரின் காம்பு அளவான கறுப்பு வட்டத்தில் குத்திட்டு நிமிர்ந்து நின்றது.
விக்ரம் மெதுவாக பிரபாகரின் குத்திட்டு நின்ற காம்பை தடவினான். “வலிக்கலையே பிரபாகர்?” என்று அக்கறையாக கேட்டான்.பிரபாகர் “சீ சீ… அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லைங்க விக்ரம்… மீட்டிங்க் ரூமுக்கு போறதுக்கு முன்னாடி கோட் போட்டுக்கணும். எனக்கு எழுந்துக்குச்சுன்னா அடங்கறதுக்கு ரொம்ப நேரம் ஆகும்” என்றான்.
விக்ரம் “நீங்க நிப்புல்ஸ சொல்றீங்கன்னு நினைக்கிறேன்..” என்று சொல்லிவிட்டு நமுட்டு சிரிப்பு சிரித்தான். அங்கு நிலமை சீக்கிரம் இயல்புக்கு வந்தது. விக்ரம் வண்டியை மீண்டும் ஸ்டார்ட் செய்தான்.
பிரபாகர் அசடு வழிந்தவாறே “ஹி ஹி.. எல்லாமே அப்படி தான்” என்று சொன்னான்.
வண்டி மென்மையாக வழுக்கியவாறே கம்பெனியின் போர்டிகோவுக்கு வந்தது. பிரபாகர் இறங்கி பின் சீட்டிலிருந்து தன்னுடைய சூட்கேசையும், லேப்டாப் பேகையும் எடுத்து வெளியே வைத்தான். விக்ரம் Trip sheet book-இல் தகவல்களை நிரப்பிவிட்டு பிரபாகரின் கையெழுத்துக்காக காத்திருந்தான்.




![எனது முதல் அனுபவம் “தருண் மாமா” [சுட்டகதை] எனது முதல் அனுபவம் “தருண் மாமா” [சுட்டகதை]](https://images.gilmastories.com/albums/featured/260.featured.webp)



