அன்னைக்கு மதியானம் சென்னையில் ஒரு consultant-இடம் இருந்து ஒரு போன்… “உங்களுக்கு interview நாளைக்கு ஏற்பாடு பண்ணியிருக்காங்க. Attend செஞ்சீங்கன்னா கட்டாயம் கிடைச்சுடும். ” என்று அந்த பெண் சொன்னதும் உடம்பில் ஒரு புத்துணர்ச்சி. வேலையில்லாமல் பெங்களூரூவில் நண்பர்கள் அறையில் காலத்தை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தேன். “இந்த வேலையாச்சும் கிடைச்சுதுன்னா…” என்று ஒரு ஆசுவாசம். மடிவாலாவில் அந்த travels மாதவனுக்கு போன் செய்து விசாரித்தபோது “சார்… இது புதன்கிழமை. பஸ்ஸே காலியா தான் இருக்கு. ராத்திரி 10:30-க்கு வந்திடுங்க” என்று சொன்னான். சரியென்று ஓரளவுக்கு படித்துவிட்டு ஒரு குட்டித்தூக்கம் போட்டுவிட்டு எழுந்தபோது மணி மாலை 6:30. நண்பர்கள் வந்ததும் கொஞ்ச நேரம் பேசிவிட்டு, “மச்சீ! வேலை கிடைச்சுடும்னு சொல்றே!!! treat குடுத்துட்டு போடா” என்ற அவர்களது அன்பு தொல்லையை பக்கத்திலிருந்த “மதுலோகா”வில் தீர்த்துவைத்துவிட்டு மடிவாலா போனபோது இரவு 10:45.
மாதவன் “அண்ணே! பஸ்ஸுல மொத்தமே 8 பேர் தான் இருக்காங்க… Sleeper berth காசு குடுங்கண்ணே” என்று கெஞ்சாத குறையாக சொன்னான்.
“நானே வேலையில்லாம சிங்கு சாக் போட்டிட்டு இருக்கேன்… என் கிட்டே berth காசு கேட்குறியாடா?” என்று செல்லமாக அவனை மிரட்டினேன்.
பஸ்ஸில் ஏறியபோது மீதமிருந்த 7 பேரை தேடிக்கண்டு பிடிக்கவேண்டியிருந்தது. எனக்கு எப்பவுமே கடைசியில் தான் பிடிக்கும் ஏனென்றால் பஸ்ஸில் போர் அடிச்சா நான் கையடிக்க வசதியா இருக்கும். அதனால் கடைசிக்கு போனபோது அவன் என் கவனத்தை ஈர்த்தான்.
| மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... |
|---|
பார்க்க 25-26 வயது போல தோன்றினாலும் அவனுக்கு நிச்சயம் இன்னும் அதிகம் வயதிருக்கும். முழுநீள டி-ஷர்ட் போட்டுக்கொண்டு ஆனால் மேல் தொடைவரைக்கும் மட்டும் ஷார்ட்ஸ் போட்டுக்கொண்டு ஜன்னலோர சீட்டில் சரிந்து உட்கார்ந்துக்கொண்டு காலை பரப்பிக்கொண்டு இடது கையை தாடைக்கு முட்டு கொடுத்துவிட்டு, வலது கையை தலைக்கு மேலே சீட்டில் வைத்து தெனாவட்டாக வெளியே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவனது body language-ஏ சொன்னது அவன் sexually aggressive ஆளாக இருப்பான் என்று. அழகாக இருக்கிறான் என்று சொல்லமுடியாவிட்டாலும் ஏதோ ஒரு கவர்ச்சி அவனிடம். நிச்சயம் அவனை பெண்களுக்கும் பிடிக்கும். அதனால் நிச்சயம் பல புண்டைகளை பார்த்திருப்பான் என்று தோன்றியது.
அவன் பக்கத்தில் சென்று அமர்ந்தேன். அவன் என்னை “இவ்ளோ இடம் இருக்கும்போது இங்கே தான் உட்காரணுமா?” என்று கேட்பது போல பார்த்தான். அடுத்த நொடியே பார்வையை வேறுபக்கம் திருப்பிக்கொண்டான். ஆனால் ஜன்னல் கண்ணாடி பிம்பத்தில் அவன் என்னை பார்ப்பது போல தோன்றியது. அதனால் வேண்டுமென்றே எனது laptop-ஐயும், பையையும் மேலே வைக்கும் சாக்கில் அவன் முகத்துக்கு அருகில் என் சாமானை கொண்டுபோனேன். அன்னாந்து பையை வைக்கும்போது எனது டி-ஷர்ட் தூக்கி எனது வயிற்றை காண்பித்தது. நைட்பேண்ட் மெல்லிய துணியில் ஆனதால் மெல்லிய காற்று வீசியதில் எனது சாமானின் வடிவத்துக்கு மாறிக்கொண்டது. அதை அவன் பார்த்தானா என்பதை கவனிக்க முடியவில்லை ஆனால் நானும் தயார் என்பதை அவனும் புரிந்துக்கொள்ளவேண்டிய முயற்சியை எடுத்துவிட்டேன்.
மாதவன் பாவம்… வேறு சீட் எதுவும் கிடைக்காததால் நாங்கள் எட்டு பேருடன் கிளம்ப சொல்லிவிட்டான். பஸ் electronic city-ஐ தாண்டியது.
“ஹாய்.. நான் ஜெயராஜ்.. சுருக்கமா ஜெய்” என்று கைநீட்டினேன்.
| மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... |
|---|
நான் ஜோசப் விஜய்.. சுருக்கமா விஜய்ங்கண்ணா” என்று கைகுலுக்கினான்.
“நீங்க சென்னையா?” என்று கேட்டேன்.
ஆமாங்ண்ணா” என்றான் விஜய். அந்த “..ண்ணாவில்” மரியாதையை விட “பாஸ், தலைவா” போல ஒரு அடைமொழி தான் தென்பட்டது.
“இங்கே என்ன விஷயமா வந்தீங்கன்னு தெரிஞ்சுக்கலாமா?” என்றேன்.
“ஒரு கபடி மேட்ச் இருந்துச்சு… விளையாடிட்டு போறேங்ண்ணா” என்றான்.
“உங்க காலை பார்த்ததுமே தோணுச்சி… நீங்க ஒன்னு விளையாடுறவரா இருக்கனும் இல்லைன்னா டேன்ஸரா இருக்கனும்னு”
அந்த சின்ன கண்ணை ஆச்சரியத்தில் விரித்தான். “அப்படியாங்ணா? நான் excercise பண்றதைவிட ஆடுறது தாங்ணா அதிகம்” என்று சொன்னான்.
பஸ் இப்போது அத்திபெல்லியில் கொஞ்சநேரம் நின்றது.
“தண்ணி வாங்கிட்டு வந்துடுறேன்… உங்களுக்கு என்ன வாங்கட்டும் விஜய்?” என்று கேட்டேன்.
“ஒரு பாக்கெட் wrigleys மட்டும் போதுங்ணா…. வாய் கமகமன்னு இருந்தான் நல்லா இருக்கும்ல” என்றான்.
பஸ் நகர ஆரம்பிக்கவும் நான் ஓடிச்சென்று ஏறினேன். சீட்டுக்கு போனபோது விஜய் காலை இன்னும் அதிகமாக பரப்பி எனது சீட்டுக்கு நேரான இடத்தில் பாதி இடத்தை அடைத்துக்கொண்டான். “I like it..” என்று மனதில் சொல்லிக்கொண்டு எனது சீட்டில் உட்கார்ந்தேன். ஏனென்றால் நிச்சயம் body contact கிடைக்கும். மெல்லிய நைட்பேண்ட்டுடன் அவனது காலில் உரசியபோது எனக்கு துணியில்லாமல் அவனை உரசுவது போல இருந்தது.
“இந்தாங்க…” என்று சொல்லியபடி wrigley-ஐ அவன் பக்கம் நீட்டினேன். அவன் வாங்கும் முன்பே அதை அவன் சீட்டில்… குறிப்பாக சொல்லவேண்டுமென்றால் அவன் கால் பிளவுக்கு அருகில் போட்டேன்.
விஜய் அதை எடுக்கும் முன்பு நான் எடுத்தேன். எடுக்கும்போது அவன் தொடையை தடவியவாறே எடுத்துக்கொடுத்தேன். ஆனால் அவன் முகத்தில் எந்த discomfort-ம் காண்பிக்கவில்லை.
“தேங்க்ஸ்ங்கண்ணா..” என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு piece-ஐ எடுத்து வாயில் போட்டுக்கொண்டான்.
“உங்களுக்கு உங்க உடம்பிலேயே ரொம்ப பிடிச்சது இந்த கால்-னு தான் நினைக்கிறேன்… correct-ஆ?” என்று கேட்டேன்.
“நிச்சயமாங்ண்ணா… அதனால தான் இப்படி ஷார்ட்ஸ் போட்டுக்குறது ரொம்ப பிடுக்கும்.” என்றான் விஜய்.
“நல்ல வேளை… பிடிச்சிருக்குன்னு இதை காமிக்கலாம்… ஆனால் “மத்த“ பாகம் பிடிச்சிருந்தா அதை காமிக்க முடியாதே” என்று இரட்டை அர்த்ததில் கொக்கிபோட்டேன்.
விஜய்யும் அர்த்தமாக சிரித்தவாறே முதலில் ஜன்னலுக்கு வெளியே பார்த்தான். பின்னர் என் பக்கம் திரும்பினான். “ஏனுங்ண்ணா… இது மாதிரி டைட்டா ஷார்ட்ஸ் போட்டு காட்ட முடியாதாங்ண்ணா?” என்று திருப்பியடித்தான் விஜய்.
“உங்களுக்கு என்ன பிடிக்கும்ங்ணா?” என்று என்னை கேட்டான்.
சந்தர்ப்பத்தை நழுவவிடுவேனா? “எனக்கும் இந்த கால் தான் பிடிச்சிருக்கு” என்று சொல்லிவிட்டு அவன் தொடையை மெதுவாக பிடித்தேன்.
“அது என் காலுங்கன்ணா… உங்க உடம்புல என்ன பிடிக்கும்?” என்று கேட்டான் விஜய். ஆனால் என் கையை விலக்க முயற்சிக்கவில்லை.
“உங்களுக்கு என் கிட்டே என்ன நல்லா இருக்குன்னு சொல்லுங்க..” என்று சொல்லிவிட்டு எனது சீட்டில் சரிந்தேன்.
விஜய் என் பக்கம் சாய்ந்து திரும்பினான். அவன் திரும்புகையில் கால் மேல் கால் போட்டு உட்கார்வது போல ஆனது. அப்போது விஜய்யின் தொடையில் இருந்த எனது கை மேல் அவனது அடுத்த தொடையை போட்டதால் என் கை கிட்டத்தட்ட மாட்டிக்கொண்டது.
என் முகத்தை நெருக்கத்தில் பார்த்துவிட்டு “உங்க மூக்கு தாங்கணா ரொம்ப அழகு..” என்று சொல்லிவிட்டு மெலிதாக சிரித்தான்.
நான் அவன் பக்கம் திரும்பும் போது எங்கள் முகங்கள் மிக நெருக்கத்தில் இருந்தது.
“நீங்க எதுக்கு wrigleys கேட்டீங்கன்னு இப்போ புரியுது” என்று டபுள் மீனிங்கில் சொல்லிவிட்டு சிரித்தேன். “என் பீர் வாசனை வரக்கூடாதுன்னு தானே சொன்னீங்க” என்று அப்படியே ப்ளேட்டை மாற்றினேன்.
நிலைமை கொஞ்சம் கிறக்கமாகவே இருந்தது. இதை தவறவிடக்கூடாது என்று முனைப்புடன் “நான் உங்க தொடையில் கையை வச்சிருக்குறது உறுத்தலையா “ என்று கேட்டேன்.
விஜய் அதற்கு “உறுத்தலா?… ரொம்ப பிடிச்சிருக்குங்ண்ணா… இல்லைன்னா இப்படி டெம்பர் அடிக்குமா” என்று என் கையை எடுத்து தன் புடைத்த சுன்னி மீது வைத்துக்கொண்டான்.
விஜய் ரொம்ப சந்தோஷமாக இருந்தான் போல… அவ்வளவு கெட்டியாக இருந்தது.
“அதை வெளியே எடுக்கட்டுமா?” என்று பரவசத்துடன் கேட்டேன்.
“நான் சும்மாவே காட்டு காட்டுன்னு காட்டுவேன்… இப்போ நீங்களே காட்டுன்னு சொன்னப்புறம் காட்டாம விட்டுடுவேணா? என்னல்லாம் பண்ணனும்னு தோனுதோ பண்ணுங்கண்ணா… நானும் சரிக்கு சரியா லோடு குடுக்குறேன்” என்றான்.
நான் ஆர்வமாக அவன் ஷார்ட்ஸ் ஜிப்பை கழற்றியபோது வாகாக காண்பித்தான்.
“மஸ்த் பீசுங்ண்ணா..” என்று அவன் பாஷையிலேயே விஜயிடம் சொன்னேன். அளவுக்கடங்காத ஆர்வத்தில் என்ன செய்வதென்றே தெரியாமல் அவன் சுன்னியை இறுக்கிப்பிடித்தேன்… பிசைந்தேன்…. இறுக்கப்பிடித்து என் கட்டைவிரலால் அவன் சுன்னிமொட்டை தடவினேன்… விஜய் அழகாக சிரித்துக்கொண்டே நான் செய்வதை எல்லாம் அனுமதித்தான். ஆர்வம் தாங்காமல் குணிந்து அதை சப்பபோனபோது விஜய் என்னை தடுத்து நிறுத்தினான்.
“இந்த fast food எல்லாம் எனக்கு பிடிக்காதுங்ண்ணா… பந்தி பரிமாறி ஆற அமர நிதானமா சாப்பிட்டாதாங்ணா எனக்கு சாப்பிட்ட மாதிரி இருக்கும்” என்றேன்.
நான் “சரி விஜய்… நீங்க மேலே அந்த sleeper berth-ல ஏறுங்க… இதோ வந்துடுறேன்” என்று சொல்லிவிட்டு மாதவனிடம் சென்றேன். டெம்பர் அடித்த என் சுன்னியை மெல்லிய நைட் பேண்ட் என்ன பண்ணும்? அதை கஷ்டப்பட்டு கை வைத்து மறைத்துக்கொண்டு மாதவனிடம் “மாதவா! நான் அந்த berth-ல படுத்துக்குறேண்டா” என்று சொல்லிவிட்டு வந்தேன்.
அரை தூக்கத்தில் இருந்த மாதவன் “சரிங்க சார்…” என்று சொல்லிவிட்டு தன் உறக்கத்தை தொடர்ந்தான்.










Awesome manliness of Vijay… its so good to feel his manliness in the story..semaya rasichu padichen.. unga rasanayum sema ji