அவினாஷுக்கு அந்த மும்பை மெட்ரோ நெரிசலான ரயிலில் பயணம் செய்வது என்பது தவிர்க்கமுடியாத அவஸ்தை. அவன் டெர்மினலில் ஏறுவதால் பெரும்பாலும் ஏறும்போது உட்கார இடம் கிடைத்துவிடும். ஆனால் அடுத்தடுத்த நிறுத்தங்களில் கூட்டம் அள்ளும்… வண்டிப்பெட்டியே நிறைமாத கர்ப்பினி போல ஆட்களால் பிதுக்கிக்கொண்டு தத்தி தத்தி போய் அவனது அலுவலகத்துக்கு சேரும்போது உட்காந்திருந்த அவினாஷே வியர்த்து விறுவிறுத்திருப்பான். பொழுதுபோகவேண்டும் என்பதற்காக அவனது மொபைலில் படங்கள் (பலான படங்கள் உட்பட எல்லாம் தான்) பார்த்துக்கொண்டு போவது வழக்கம். சில சமயத்தில் கூட்டம் நெரிசலின் காரணமாக உட்கார்ந்திருக்கும் சீட்டின் இடையே கூட ஆட்கள் நிற்பதால், பேண்ட்/வேஷ்டிக்குள் அடைகாக்கும் சுன்னிகள் சின்னதும் பெரியதுமாக அவன் முகத்துக்கு நேரே நின்று முறைக்கும். சில டைட் பேண்ட்டுகளை பார்க்கும் போது அப்படியே அந்த சுன்னியை கடிக்கவேண்டும் போல தோன்றும்… சில லூஸ் பெருத்த தொடை பேண்ட்டுகளை பார்க்கும்போது அப்படியே இழுத்து கட்டிக்கொண்டு அந்த மேட்டில் முகம் புதைக்கவேண்டும் போல தோன்றும். அவ்வப்போது ஆர்வம் தாங்காமல் அவினாஷ் சில மேடுகளை தடவிப்பார்ப்பதும், அதை சம்பந்தப்பட்டவர்கள் ரசிப்பதால் பேண்ட் மேலும் டைட்டாகி கிளர்ச்சி ஏற்றுவதும், சில சமயம் “யாருடா தொட்டது?” என்பது போல முறைக்கும்போது அப்பாவியாக முகத்தை வைத்துக்கொண்டு சமாளிப்பது அவினாஷுக்கு வாடிக்கை.
அதற்காக அவினாஷ் ஒன்றும் காமராஜன் இல்லை. அவனுக்கு தன்னை தவிர உலகத்தில் உள்ள மற்றவர்கள் எல்லோரும் அழகு என்ற சுயமதிப்பீடு இருப்பதால் அவன் யாரையும் “அப்ரோச்” பண்ண முயற்சித்ததில்லை. அவனுக்கு ஏற்பட்ட ஒரு சில “அனுபவங்கள்” அவர்களின் அரிப்புக்கு வேறு யாரும் கிடைக்காததால் அவினாஷை சப்பிப்போட்டவர்கள் மட்டுமே. இருந்தாலும் காலுக்கு இடையே இருக்கும் கொட்டைகளில் Testosterone சுரப்பது அவினாஷின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லையே.. அதனால் அவினாஷுக்கு சுரந்த ஹார்மோன்களின் செயல்களுக்கு வடிகாலாக தன் கையே தனக்கு உதவி என்று வாழ்ந்துவந்தான். அன்று அப்படி தான் ரயிலில் ஏறி எப்போது இறங்குவோம் என்று நொந்துபோயிருந்தான். அவனை உற்சாகப்படுத்தும் “மேடுகள்” எதுவும் அவன் முன்பு வரவில்லை. அதனால் தன்னுடைய ஆஃபீஸ் பேகில் இருந்து OTG USB-ஐ எடுத்து மொபைலில் செருகி பிட்டு படம் பார்க்க ஆரம்பித்தான். Pornhub-ல் இருந்து download செய்யப்பட்ட Gay porn விடியோவில் தன்னை மறந்தான். அடுத்த ஸ்டேஷனில் இருந்து வண்டி கிளம்பியபோது புதிதாக ஏறிய ஆட்கள் உள்ளே நகர்வது என சலசலப்பு ஏற்பட்டது. மொபைலை வெறித்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த அவினாஷுக்கு உள்ளுணர்வு ஏதோ சொல்ல, பார்வையை நிமிர்த்தியவனுக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி… கருப்பு டைட் ஜீன்ஸில் அம்சமான சுன்னி மேடு அவனை தெனாவட்டாக முறைத்துக்கொண்டிருந்தது.
அவினாஷ் அந்த சூப்பர் சுன்னி மேட்டையும், கொஞ்சம் குச்சி கால்களையும் நிதானமாக அளவெடுத்துவிட்டு அதன் சொந்தக்காரனை பார்க்கும் ஆவலில் முகத்தை மெதுவாக மேலே உயர்த்தினான். அவன் கையை மேலே தொங்கிக்கொண்டிருந்த Hand holder பிடித்துக்கொண்டு நின்றதால் அவன் அணிந்திருந்த அளவான டி-ஷர்ட் மேலேறி, பனியன் போடாததால் அவனுடைய பட்டையான வயிற்றை காட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவினாஷுக்கு தன்னுடைய மொபைலுக்குள்ளே இருந்து ஒரு கட்டழகன் வெளியே குதித்து அவன் முன்னாடி நிற்பது போல தோன்றியது. தன்னையும் தான் இருக்கும் இடத்தையும் மறந்து அந்த கட்டழகனை சைட் அடிக்க ஆரம்பித்தான். அந்த அழகனுக்கு தன்னை யாரோ குறுகுறுவென்று பார்ப்பது போல தோன்றியிருக்கும் போல… அவன் குணிந்து அவினாஷை பார்த்தான். அவனது இந்த திடீர் பார்வை தாக்குதலை தாங்க முடியாத அவினாஷ் சட்டென்று தன் பார்வையை வேறுபக்கம் திருப்ப முயற்சிக்க, அவன் இவனது தடுமாற்றத்தை கண்டு ரசித்து அழகாக சிரித்தான். அவினாஷ் தடுமாறி மீண்டும் மொபைலில் தன் பார்வையை நிறுத்த முயற்சித்தான். இப்படியாக பயணம் நேரம் போனதே தெரியவில்லை.
| மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... |
|---|
வண்டி ஒரு ஸ்டேஷனில் நின்றுவிட்டு மீண்டும் கிளம்பியபோது தான் அவினாஷுக்கு அது தான் இறங்கவேண்டிய இடம் என்பது உரைத்தது. அவசரம் அவசரமாக எழுந்து கூட்டத்துக்குள் முண்டியடித்து ரன்னிங்கில் பிளாட்ஃபாரத்தில் குதித்தபோது தெய்வாதீனமாக அடிபடாமல் சறுக்கி விழுந்தான். எழுந்து தரையில் சிதறிய தன்னுடைய பொருட்களை எல்லாம் சேகரித்தபோது Micro OTG USB Drive காணாமல் போனது தெரிந்தது. அதில் அந்த வாரத்தில் Sales meeting-ல் present செய்ய உருவாக்கியிருந்த Powerpoint Presentation-கள் இருந்தன. பலான படங்கள் காணாமல் போனது கூட கவலை இல்லை… ஆனால் PPT File-கள் பற்றிய கவலை தொற்றிக்கொண்டது, தளர்வாக ஆஃபீஸுக்கு நடந்தபோது அந்த டிரைவில் தன்னுடைய nude selfie-கள், சில sext chat transcript-கள் என மற்ற அந்தரங்க விஷயங்களும் இருந்தது நினைவுக்கு வந்தது. யாராவது அதை எல்லாம் பார்த்துவிட்டு பின்பு தன்னை ரயிலில் பார்த்தால் தன்னை பற்றி என்ன நினைப்பார்களோ என்ற எண்ணமும் அவனை வாட்டியது. அலுவலகத்துக்குள் நுழைந்ததும் அன்றைய வேலைகள் அவனை சூழ்ந்துக்கொள்ள, மெல்ல அதில் தன்னை இழந்தான்.
இரவு உணவை முடித்துவிட்டு கொஞ்ச நேரம் வாக்கிங் போகும்போது அவனது மொபைல் சிணுங்கியது. புதிய எண்ணாக இருக்கவும் ஒருவித தயக்கத்தோடு பேச ஆரம்பித்தான்.
“ஹாய்! என் பேரு ஜாக்கி… இன்னைக்கு டிரெய்ன்ல உங்க பக்கத்துல நின்னுட்டு இருந்தேன்…”
“ஓ! சொல்லுங்க சார்”
| மேலே படிக்கிறதுக்கு முன்னாடி... |
|---|
“உங்களுக்கு நினைவிருக்குமா தெரியலை… ஒருவேளை பார்க்கும்போது ஞாபகம் வ்ரும்னு நினைக்கிறேன்… ஓகே! நான் எதுக்கு கூப்பிட்டேன்னா…”
அவினாஷ் மெதுவாக அசடு வழிந்தான்.
“சரி! உங்க USB Drive என் கிட்டே இருக்கு. அதில சில Powerpoint files பார்த்தேன். ரொம்ப முக்கியமான விஷயங்களா இருந்ததால உங்களை ரீச் பண்ண முயற்சி பண்ணினேன். உங்களோட contact details எடுக்குறதுக்காக உங்களோட டிரைவ்ல இருக்குற எல்லாத்தையும் திறந்து பார்க்கவேண்டியதா ஆயிடுச்சு… மன்னிச்சுக்கோங்க… ஒருவழியா உங்களை கண்டுபிடிச்சாச்சு… நாளைக்கு காலையிலே 10:00 மணிக்கு ஸ்டேஷனுக்கு வந்து வாங்கிக்கிறீங்களா?”
“ஓகே! சார்… உங்க உதவிக்கு ரொம்ப நன்றி”
“ஃபைன்.. நாளை காலை.. பத்து மணி… ஸ்டேஷன்-ல டிக்கட் கவுண்டர் பக்கத்துல..” என்று குறிப்பு வடிவில் நினைவுபடுத்திவிட்டு ஜாக்கி அழைப்பை துண்டித்தான்.
அவினாஷுக்கு ஒருபக்கம் யூஎஸ்பி கிடைத்தது சந்தோஷமாக இருந்தாலும், மறுபக்கம் “கூப்பிட்டது யாரா இருக்கும்?” என்று அன்று ரயிலில் தன் பக்கத்தில் நின்றிருந்தவர்களை எல்லாம் நினைவுகூர முயற்சித்தான். சரியாக பிடிபடவில்லை… எனினும் அந்த கறுப்பு ஜீன்ஸ் காரரா இருந்தா எவ்வளவு நல்லா இருக்கும்.. என்று அவன் மனக்குரங்கு அலைபாய தொடங்கியது. “ஓருவேளை அவரா இருந்தா… என்ன என்னத்தை எல்லாம் பார்த்திருப்பாரோ… என்னை பார்க்கும்போது புழுவை பார்ப்பது போல கேவலமாக பார்ப்பாரோ?” என்று தோன்றியது. இருந்தாலும் அவரை சந்திக்கும் போது கைகுலுக்கும் சாக்கிலாவது தொட்டுப்பார்த்துவிடவேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டான்.
“அவரை பார்த்தா செம ஸ்மார்ட்டா இருக்கார்… ஸ்டிரெய்ட்டா தான் இருப்பார். நிச்சயம் ஏகப்பட்ட பொண்ணுங்களை ஷாட்டடிச்சிருப்பார்… அவரே ஒதுங்கிப்போனாலும் பொண்ணுங்க அவரை விட்டிருக்காது… நம்மள மாதிரி ஆளுங்க எல்லாம் அவரை மாதிரி ஆளுங்கள தூரத்துல இருந்து பார்த்து கையடிச்சுக்கவேண்டியது தான்”… அது போலவே கறுப்பு ஜீன்ஸ் கட்டழகனை நினைத்து கையடித்துவிட்டு உறங்கிப்போனான்.
அடுத்த நாள் டிக்கெட் கவுண்டரின் அருகில் நின்றுக்கொண்டிருந்தபோது யாரோ அவன் தோளில் தட்டினார்கள். அவினாஷுக்கு ஒரு நிமிடம் மூச்சே நின்றது போல இருந்தது. அந்த கறுப்பு ஜீன்ஸ் கட்டழகன் இன்றும் அதே கறுப்பு ஜீன்ஸிலும் தொளதொள சட்டையில் ஂமேலே மூன்று பட்டன்கள் பிரித்துவிட்டு மேன் க்ளீவேஜை காட்டியபடி இவன் தோளை தட்டி அழைத்தான்.
“அவினாஷ்?”
“ம்ம்ம்…. நீங்க?”
நான் தான் ஜாக்கி… நேத்திக்கு உன் கிட்டே பேசினேனே… இந்தா உன்னோட யூஎஸ்பி டிரைவ்” என்று சொன்னபடி தன்னுடைய ஜீன்ஸின் சில்லரை பேக்கட்டில் இருந்து எடுத்து கொடுத்தான்.
“தேங்க்ஸ் சார்! இதை மட்டும் நீங்க குடுக்கலைன்னா நான் எல்லா ரிபோர்ட்டையும் திரும்ப ஆரம்பிச்சிருக்கவேண்டி இருக்கும்…”
“ஆஃபீஸ் ஃபைல்ஸை எல்லாம் தனியா வச்சுக்கோ… இப்படி பர்சனல் ஃபைல்ஸ் கூட கலக்காதே…. யாராச்சும் ஆஃபீஸ்ல ரிப்போர்ட்டுக்காக உன்னோட யூஎஸ்பி-யை எடுத்தா அதில ரிப்போர்ட் மட்டுமில்லாம கே-போர்னும் கண்ல படும்… தேவை இல்லாத சங்கடம் தானே?”
அவினாஷுக்கு தன் யூஎஸ்பியில் இருந்த கே-போர்ன் க்ளிப்கள் வரை பார்க்கப்பட்டிருப்பது வெட்கத்தை உண்டாக்கியது.
ஜாக்கி “ஓகே! நான் கிளம்புறேன்… பிரசண்டேஷனுக்கு என்னோட பெஸ்ட் விஷஸ்” என்று சொல்லி அவன் தோளை தட்டிக்கொடுத்துவிட்டு அவினாஷின் பதிலுக்கு எதிர்பாக்காமல் பிளாட்ஃபாரத்தின் கூட்டத்தில் கலந்தான்.
“சே! அவரை பத்தி வேற டீடெய்ல்ஸ் எதுவும் கேட்காம விட்டுட்டோமே” என்று தன்னை தானே திட்டிக்கொண்டு அடுத்த டிரேய்னில் ஏறி தன் தினசரியை தொடங்கினான்.
அதற்கப்புறம் ஜாக்கி அவன் போகும் நாட்களில், அந்த ரயிலில் தென்படவில்ல. அவினாஷும் காலப்போக்கில் அவனை தேடுவதை விட்டுவிட்டாலும், ஜாக்கியின் ஆண்மை நிறைந்த தோற்றம் அவன் மனதை விட்டு அகல மறுத்தது.
அவினாஷுடைய புராஜெக்ட் முடிந்து அடுத்த புராஜெக்டுக்காக புனே போகவேண்டியிருந்தது. கம்பெனி செலவில் அவனுக்கு நல்ல ரிசார்ட்டில் 3 வாரங்களுக்கு ரூம் புக் செய்யப்பட்டு அவினாஷ் சந்தோஷமாக கிளம்பினான்.அந்த ரிசார்ட்டில் நீச்சல் வகுப்புகள் எடுக்கப்படும் என்ற விளம்பரத்தை பார்த்துவிட்டு ரிசெப்ஷனில் விசாரித்தான். மாலை வேளைகளில் ஒரு மணி நேரம் என்றும், இரண்டு வாரங்கள் வகுப்புகள் என்று அவனுக்கு தோதாகவே எல்லாம் அமைந்ததால் அடுத்த நாளில் இருந்து நீச்சல் வகுப்புக்கு வருவதாக பணம் கட்டினான்.
அடுத்த நாள்…. நீச்சல் வகுப்புக்கு வந்தவர்கள் எல்லாம் தம்மாத்துண்டு ஸ்பீடோவிலும், ஸ்கின் டைட்ஸிலும் வர, இவன் மட்டும் முட்டி வரைக்கும் பர்முடா ஷார்ட்ஸும், டி-ஷர்ட்டுமாக போனான். டிரெய்னருக்காக எல்லாரும் காத்திருக்க, டிரெய்னர் உள்ளே வந்தபோது அவினாஷுக்கு மூச்சே ஒரு கணம் நின்றுபோனது… வந்தது ஜாக்கி. அவன் அந்த ரிசார்ட்டில் நீச்சர் குளத்தை கவனித்துக்கொண்டு, அவ்வப்போது வகுப்புகளும் எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறான் என்பது பின்னர் தெரிந்தது.
ஜாக்கி அவினாஷை பார்த்ததும் அடையாளம் கண்டுகொண்டான் “ஹலோ மிஸ்டர் யூஎஸ்பி… எங்கே இங்கே?”
அவினாஷும் குறும்பாக “உங்களை தேடி கண்டுபிடிச்சு உங்க கிட்டே நீச்சல் கத்துக்க தான்” என்றான்.
“ஓகே! கிளாஸ் ஸ்டார்ட் பண்ணாலாமா? எல்லாரும் 2 நிமிஷம் கால்களை ஃப்ளாட்டர் பண்ணி வார்ம்-அப் பண்ணுங்க…” என்று சொல்லிவிட்டு எல்லாரும் செய்யும்போது ஜாக்கி தன்னுடைய சட்டையை கழற்றிவிட்டு, வெற்று மேலுடம்போடு அங்கே போடப்பட்டிருந்த பெஞ்சில் உட்கார்ந்து தன்னுடைய டைட் ஜீன்ஸை உறித்தான். அவினாஷின் கவனம் ஜாக்கியின் மீதே இருந்தது. ஜாக்கி ஜீன்ஸை கழற்றியதும் அவன் உடம்பில் பக்கவாட்டில் மெல்லிய நாடா கொண்ட கறுப்பு ஸ்பீடோ மட்டுமே இருந்தது. அதுவும் ஜாக்கியின் செழுத்த சாமானை தூக்கிப்பிடிக்க மட்டுமே போதுமானதாக இருந்தது. அவினாஷுக்கு தான் நீச்சல் கற்றுக்கொள்வதை விட ஜாக்கியை இப்படி முக்கால் நிர்வாணத்தில் பார்ப்பதே போதுமாக தோன்றியது.
“வார்ம் அப் பண்ணினது போதும்… எல்லோரும் ஸ்விம்மிங் டிரெஸ்ல நீச்சல் குளத்துல இறங்குங்க” என்றான்.
எல்லாரும் ஸ்பீடோக்களிலும், ஸ்கின் டைட்ஸ் ஷார்ட்ஸிலும் உள்ளே இறங்க, அவினாஷ் டி-ஷர்ட் மற்றும் பர்முடா ஷார்ட்ஸில் இறங்கினான்.
“ஹே! யூ.எஸ்.பி… உன்னோட ஸ்விம்மிங்க் டிரெஸ் எங்கே?”
“இது தான் சார்”
“நோ! இதை நான் அலோ பண்ணமாட்டேன்… அந்தந்த இடத்துக்கு ஏத்த மாதிரி டிரஸ் பண்ணனும்… இன்னைக்கு மட்டும் அனுமதிக்கிறேன்… நீ டி-ஷர்ட்டை கழற்றிட்டு ஷார்ட்ஸோட இறங்கு” என்றான்
அவினாஷ் தயக்கத்துடன் டி-ஷர்ட்டை கழற்றிவிட்டு குளத்தில் இறங்கினான். எல்லோரும் கைபிடி கம்பியை பிடித்துக்கொண்டு கால்களை தண்ணீரில் மீன் போல அடித்து பழக ஆரம்பித்தார்கள். ஜாக்கி தண்ணீரில் நடந்து மாணவர்களின் உடற்மொழியை சரி செய்துகொடுத்தான். அவ்வப்போது ஜாக்கி அவினாஷை அடிவயிற்றி பிடித்து மேலே மிதக்கவிட்டும், தொடயை பிடித்து காலை சரியாக அடிக்கவைத்து கொண்டிருந்தான். அவன் தொட்டபோதெல்லாம் அவினாஷின் உடம்பில் ஏற்பட்ட சிலிர்ப்பு தண்ணீரின் சில்லிப்பையும் மீறி அவனது ஜட்டிக்குள் லோடு ஏற்றியது. அன்றைய பயிற்சி முடிந்ததும் அனைவரும் குளத்தில் இருந்து மேலே ஏறி உடை மாற்ற போனார்கள்.









